Mapa serwisu Kontakt English
1
Roaming > Polski > O Polsce > Przepisy >

Przepisy

Prawo pobytu
Przepisy regulujące pobyt cudzoziemców na terytorium Rzeczpospolitej pozwalają na przekroczenie granicy każdemu cudzoziemcowi,
bez względu na pochodzenie, wyznanie, poglądy społeczne czy polityczne.

Władze polskie odmówią wjazdu do kraju osobom, które mają lub miały problemy z prawem, są podejrzewane o terroryzm, nielegalny przemyt broni bądź amunicji, przemyt ludzi czy zagrażają interesom państwa.

Wiza może być odmówiona obywatelowi innego państwa, który nie jest pełnoletni i pozostaje bez opieki osób pełnoletnich lub kiedy oficer graniczny uzna, iż deklarowany cel wjazdu różni się od faktycznego.

Każdy cudzoziemiec, który chce legalnie odwiedzić terytorium RP powinien udać się do polskiej placówki dyplomatycznej w swoim kraju, gdzie uzyska pełne informacje, na jakich zasadach może przebywać
w Polsce.

W zależności od celu pobytu obcokrajowcy mogą przebywać w Polsce
na podstawie:

  • ważnego paszportu (ważność musi przekraczać co najmniej
    o 3 miesiące datę wyjazdu z Polski);
  • wizy pobytowej;
  • zezwolenia na pobyt czasowy;
  • zezwolenia na pobyt stały;

Zezwolenie na zamieszkanie
Cudzoziemiec powinien wystąpić do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamierzonego pobytu w Polsce o wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Za granicą wniosek składa się do właściwego wojewody za pośrednictwem polskiego konsula. Zezwolenie wydane przez wojewodę, zostaje wpisane do karty pobytu. Maksymalny okres jego ważności to
2 lata, przy czym można je odnawiać na 2 kolejne lata.

Zezwolenie na zamieszkanie oraz kartę pobytu cudzoziemiec może otrzymać tylko wówczas, kiedy udowodni, że pobyt na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jest uzasadniony, np. wynika z otrzymania zezwolenia na zatrudnienie, prowadzenia działalności gospodarczej, podjęcia studiów na polskiej uczelni wyższej czy małżeństwa
z obywatelem polskim lub cudzoziemcem posiadającym zezwolenie
na osiedlenie się (kartę pobytu).

Zezwolenie na osiedlenie się w Polsce
Cudzoziemiec, który przebywa w Polsce nieprzerwanie od co najmniej
5 lat na podstawie wiz i zezwolenia na zamieszkanie na czas określony może wystąpić do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamieszkania z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się- wydanie karty stałego pobytu.

Dodatkowo należy spełnić wszystkie pozostałe warunki:

  • wykazanie utrzymywania trwałych więzów rodzinnych bądź ekonomicznych z Polską;
  • zapewnione w Polsce mieszkanie i utrzymanie.

Zezwolenie na osiedlenie się jest ważne bezterminowo. Otrzyma je również dziecko obcokrajowca, urodzone na terytorium Polski, jeśli cudzoziemiec ma ważne zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Łączenie rodzin
Zezwolenie na zamieszkanie na czas określony może uzyskać cudzoziemiec, mieszkający w Polsce i posiadający kartę stałego pobytu lub kartę czasowego pobytu od co najmniej 3 lat dla żony, męża, własnego bądź przysposobionego małoletniego dziecka.

Należy wykazać, że posiada się mieszkanie i środki materialne na utrzymanie rodziny tak, aby nie musiała ona korzystać ze środków pomocy społecznej.

Zezwolenie na zamieszkanie z rodziną jest ważne przez 12 miesięcy
od daty wystawienia.

Jeżeli wnioskodawcą jest posiadacz karty stałego pobytu, to zezwolenie dla rodziny przedłuża się na dwa lata.

Legalne zatrudnienie
Cudzoziemiec, który zamierza podjąć na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej pracę lub inne zajęcie zarobkowe musi najpierw znaleźć
w Polsce pracodawcę, który wystąpi do wojewody właściwego ze względu na siedzibę firmy bądź instytucji z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę.

Od 1 maja 2004 z obowiązku uzyskiwania zezwolenia na podjęcie pracy zwolnieni są obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członkowie rodzin obywateli Unii Europejskiej, którzy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej prowadzą działalność gospodarczą lub wykonują pracę zarobkową.

Istnieje spora grupa cudzoziemców, którzy mogą legalnie wykonywać na terenie Polski pracę bez konieczności posiadania urzędowego zezwolenia. Należą do nich:

  • akredytowani korespondenci prasy, radia i telewizji oraz fotograficy
    i filmowcy wykonujący zadania na rzecz przedstawicielstw zagranicznych środków masowego przekazu;
  • artyści - aktorzy, dyrygenci, instrumentaliści, wokaliści, tancerze
    i mimowie, jeśli nie przekroczą 30 dni pracy w ciągu roku kalendarzowego;
  • studenci studiów dziennych, uczący się w polskich uczelniach wyższych i pracujący w czasie wakacji nie więcej niż przez
    3 miesiące w roku;
  • osoby wygłaszające okazjonalne wykłady, referaty lub prezentacje
    o szczególnej wartości naukowej lub artystycznej;
  • członkowie zarządów podmiotów prawnych, którzy na stałe mieszkają za granicą, a swoje funkcje w Polsce pełnią nie więcej niż przez 30 dni
    w roku kalendarzowym;
  • duchowni;
  • pracownicy zagraniczni delegowani do Polski na czas nie dłuższy
    niż 3 miesiące w roku kalendarzowym w celu przeprowadzenia szkoleń, montażu ekspozycji targowych, konserwacji, odbioru maszyn i urządzeń zamówionych przez firmy;
  • żołnierze i personel cywilny struktur NATO w Polsce.

Cudzoziemcy, podejmujący legalne zatrudnienie na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej podlegają przepisom polskiego kodeksu pracy.

Wydalenie z Polski
Obcokrajowiec może zostać wydalony z Polski z następujących przyczyn:

• podejmie w Polsce nielegalną pracę,
• przebywa na terytorium kraju nielegalnie,
• zataił informacje lub zeznał nieprawdę w postępowaniu wizowym,
• nie posiada środków niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu
w Polsce.

Decyzja o wydaleniu może być wykonana natychmiast.

Jeśli cudzoziemiec nie opuści kraju dobrowolnie, w sposób i w czasie wskazanym przez władze, zostanie niezwłocznie i na własny koszt
(lub na koszt osoby zapraszającej) wydalony z kraju.

Cudzoziemcowi, zobowiązanemu do opuszczenia terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub wydalonemu z kraju będzie w przyszłości bardzo trudno uzyskać wizę czy kartę pobytu w Polsce.

1
1
1
Copyright by Polkomtel S.A. | Designed by Zentropy Partners
1